طالب و زهره

طالب و زهره ( طالبا ) داستان عشق او به دختری به نام زهره است که از کودکی در مدرسه همدرس او بود اما شهرت و ثروت خانواده طالب نتوانست خاندان معشوق را راضی به ازدواج آنان کند. در ادامه با این داستان عاشقانه در فرهنگ بومی مازندران آشنا می شوید
افسانه ها ، داستانها و منظومه هایی که از گذشتگان به ما رسیده بخشی از زیبایی های هر منطقه است که طی شعر و یا نثری نسل به نسل و تا به امروز توسط قدیمی ترها روایت می شود.روستاییان مازندرانی،در شب نشینی های سنتی یا هنگام کار برروی شالیزارها،گاه مثنوی هایی را زمزمه می کنند که برلوح دلشان حک شده است. یکی از قدیمی ترین منظومه های مازندران مثنوی محلی طالبا میباشد.

محمد آملی متخلص به «طالب» مشهور به ملک الشعرا طالب آملی، از شاعران و گویندگان بنام قرن یازدهم هجری و از ارکان اربعه شعر سبک هندی است. طالب در سال ۹۹۴ هجری در آمل متولد شد و در سال ۱۰۳۶ هجری در هند وفات یافت. مقبره او در شهر فتح پور سیکری در شمال هند، در جوار مقبره دوست بزرگوارش اعتمادالدوله تهرانی، صدراعظم مشهور هند قرار دارد.

مثنوی طالب و زهره (طالبا) داستان عشق او به دختری به نام زهره است که از کودکی در مدرسه همدرس او بود اما ثروت و شهرت خانواده طالب نتوانست خاندان معشوق را راضی به ازدواج آنان کند. در این بین بی مهری های نامادری طالب و نامادری زهره نیز در جدایی آنان بی تاثیر نبود.

متن کامل داستان طالب و زهره :

افسانه ها ، داستانها و منظومه هایی که از گذشتگان به ما رسیده ؛ بخشی از زیبایی های هرمنطقه است که طی شعر و یا نثری نسل به نسل و تا به امروز توسط قدیمی ترها روایت می شود.روستاییان مازندرانی، در شب نشینی های سنتی یا هنگام کار برروی شالیزارها، گاه مثنوی هایی را زمزمه می کنند که برلوح دلشان حک شده است. یکی از قدیمی ترین منظومه های مازندران مثنوی محلی طالبا ، میباشد. محمد آملی متخلص به «طالب» مشهور به ملک الشعرا طالب آملی، از شاعران و گویندگان بنام قرن یازدهم هجری و از ارکان اربعه شعر سبک هندی است. طالب در سال ۹۹۴ هجری در آمل متولد شد و در سال ۱۰۳۶ هجری در هند وفات یافت. مقبره او در شهر فتح پور سیکری در شمال هند، در جوار مقبره دوست بزرگوارش اعتمادالدوله تهرانی، صدراعظم مشهور هند قرار دارد. طالب در هند به اوج قله شعر رسید و به مقام ملک الشعرایی دربار دست یافت و در ۴۲ سالگی در اوج شرف و اعتبار درگذشت. داستان عشق طالب آملی و مهاجرتش به هند، عرصه زمان را درنوردیده و به یکی از داستانهای ماندگار در پهنه فرهنگ مازندران تبدیل شده است. مثنوی طالب و زهره (طالبا)، داستان عشق او به دختری به نام زهره است که از کودکی در مدرسه همدرس او بود. اما ثروت و شهرت خانواده طالب نتوانست خاندان معشوق را راضی به ازدواج آنان کند. در این بین بی مهری های نامادری طالب و نامادری زهره نیز بی تاثیر نبود.