پادکست : کاش هیچ وقت باهات آشنا نمی‌شدم

دلم پره… نه از اون پر بودنایی که آدم می‌خواد فریاد بزنه، از اونایی که فقط می‌خوای یه گوشه بشینی و آروم اشک بریزی، بدون اینکه کسی بفهمه.
کاش آدمایی که قرار نیست سهمی از زندگی‌م باشن، هیچ‌وقت باهام آشنا نمی‌شدن.
کاش هیچ‌وقت نمی‌اومدن تو کوچه‌ی دلم قدم بزنن، چراغ‌هاشو روشن کنن، بعد یه روزی بی‌صدا برن.
هر شب با پیام‌هایی که دیر می‌رسن، با خاطره‌هایی که هیچ وقت تکرار نمی‌شن، با صداهایی که دیگه نمی‌شنویم زندگی می‌کنیم.
آدما میان، یه تیکه ازت می‌برن و میرن. نه با زور، نه با دزدی… فقط با لبخند.
و بعد یه روز می‌فهمی، نه تو فرق داشتی، نه اون‌ها، فقط مسیر زندگی اینه.
ولی یه چیز رو یاد گرفتم: لااقل فهمیدم قلبم هنوز زنده‌ست، هنوز می‌تپه، هنوز می‌شکنه، هنوز می‌تونه دوست داشتن رو حس کنه.
و شاید تنها کاری که می‌تونم بکنم اینه که بدونم همه‌ی ما که یکی رو گم کردیم، تنها نیستیم.
.
.
.
.
.
.
.
هشتگ‌ها:
#ایستگاه_موقت
#پادکست_فارسی
#دلنوشته
#عشق_ناتمام
#دلتنگی
#شب_بارانی
#تنهایی
#خاطره
#قلب_شکسته
#وابستگی
#رفتن
#غم_آرام
#پادکست_احساسی
#آدم_مسافر
#دوستت_دارم_دیر
#گذشتن
#پَسین