Τι συνέβη στα αεροσκάφη της Luftwaffe μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο

Η Luftwaffe ήταν πολύ σύγχρονη στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1930 καθώς και στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και προπορευόταν πολλών άλλων αεροποριών. Η Γερμανία, ως η πρώτη χώρα, δημιούργησε ένα μαχητικό αεροσκάφος με κινητήρα αεριώθησης, το «Messerschmitt Me 262». Έφθανε περίπου τα 870 χλμ/ώρα, δηλαδή σημαντικά περισσότερα από οποιοδήποτε συμμαχικό μαχητικό με εμβολοφόρο κινητήρα. Στη συνέχεια πρέπει να αναφερθεί το «Horten Ho 229» – ένα διαχρονικό πρωτότυπο μαχητικού αεριωθούμενου με διάταξη ιπτάμενης πτέρυγας. Αυτό που για τους Συμμάχους ήταν ακατανόητο, για τους Γερμανούς αποτελούσε καθημερινότητα. Αν και και τα δύο αυτά προγράμματα δεν ήταν ιδανικά – αντιθέτως, το αεριωθούμενο Messerschmitt αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα με τη διάρκεια ζωής των κινητήρων του και το Horten παρέμεινε απλώς πρωτότυπο – εντούτοις δείχνουν πώς ακόμη και η ήδη καταρρέουσα γερμανική αεροπορία το 1945 αποτελούσε σημαντικό παράγοντα για τους Συμμάχους, οι οποίοι σύντομα επρόκειτο να εισέλθουν σε έναν παγκόσμιο Ψυχρό Πόλεμο. Δεν είναι λοιπόν περίεργο να πει κανείς ότι το μεγαλύτερο μέρος της αεροπορίας της Luftwaffe υποβαθμίστηκε ουσιαστικά από μόνο του – πιο συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια των μαχών. Εκτιμάται ότι η Luftwaffe έχασε ή υπέστη σοβαρές ζημιές σε περίπου 75.000 αεροσκάφη. Πρόκειται για έναν εντυπωσιακό αριθμό, ο οποίος όμως γεννά το ερώτημα: πόσα αεροπλάνα απέμεναν ακόμη; Τον Απρίλιο του 1945 επρόκειτο ήδη για μια χούφτα – είναι δύσκολο ακόμη και να προσδιοριστεί ακριβής αριθμός, αν και οι ιστορικοί εκτιμούν ότι μπορεί να ήταν γύρω στις χίλιες μονάδες. Τον Μάιο, ωστόσο, ο αριθμός αυτός μειώθηκε απότομα. Πολλές μονάδες διέθεταν μόλις λίγα ή ακόμη και κανένα επιχειρησιακά έτοιμο αεροσκάφος. Τη στιγμή της συνθηκολόγησης οι Σύμμαχοι κατέλαβαν χιλιάδες εγκαταλειμμένα, κατεστραμμένα ή ολοκαίνουργια εργοστασιακά αεροσκάφη που βρίσκονταν σε αεροδρόμια και μονάδες παραγωγής· ωστόσο, τα αεροσκάφη που ήταν ικανά για άμεση χρήση ήταν ελάχιστα – συχνά λιγότερα από 500 σε ολόκληρη τη χώρα, διασκορπισμένα και χωρίς καύσιμα. Τις εβδομάδες και τους μήνες μετά τη συνθηκολόγηση, συμμαχικές ομάδες άρχισαν γρήγορα να συγκεντρώνουν άθικτα δείγματα από τους πιο ενδιαφέροντες τύπους αεροσκαφών της Luftwaffe. Εξειδικευμένες μονάδες τεχνικών πληροφοριών – αυτοσχέδιες, γεμάτες ενέργεια ομάδες επιστημόνων, μηχανικών και δοκιμαστικών πιλότων, συχνά γνωστές με προσωνύμια όπως «Watson’s Whizzers» – σάρωναν γερμανικά αεροδρόμια και εργοστάσια αναζητώντας πλήρη αεροσκάφη, κινητήρες, όργανα, τεχνικά σχέδια και εργαστηριακή τεκμηρίωση. Οι στόχοι τους ήταν πρακτικοί: να εμποδίσουν την πρόσβαση των Σοβιετικών και άλλων κρατών σε προηγμένες τεχνολογίες, να επιταχύνουν τα συμμαχικά αεροπορικά προγράμματα και να τεκμηριώσουν τα πραγματικά επιτεύγματα της γερμανικής βιομηχανίας.

Γεια σας! Στο σημερινό επεισόδιο θα μιλήσουμε για: Τι συνέβη στα αεροσκάφη της Luftwaffe μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο

Γράψτε στα σχόλια τι σας κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον!
Κάντε εγγραφή στο κανάλι «Φακτολογία» για να μην χάσετε καμία επόμενη συναρπαστική ιστορία.

Αν σας άρεσε το υλικό, αφήστε ένα σχόλιο και ένα thumbs up 👍 — είναι μια μικρή χειρονομία, αλλά για εμάς τεράστια βοήθεια!