شفاعت امام حسین(ع) پس از مرگ - سیدذاکر - Sayyed Zaker

بسم الله

داستان شفاعت عاشقان اهل بیت به وسیله امام حسین(علیه السلام) پس از مرگ در شب اول قبر

از زبان مداح اهل بیت مرحوم سید محمد جواد ذاکر

********************
********************

متن کامل شعر :

ناامید از هر کجا بود دل فکار
می کشیدندم به حق، سوی نار

ناگهان الطاف حق آغاز شد
از جنان درهای رحمت باز شد

مردی آمد از تبار آسمان
نور چشمانش؛ نور پیشانیش فوق کهکشان

چشم هایش زندگانی می سرود
درد را از قلب عالم می زدود

گیسوانش شط پرجوش و خروش

دو مَلک سر را به زیر انداختند
بال خود را فرش راهش ساختند

آن یکی گفتا به ترس و واهمه
آمده اینجا حسین فاطمه

گفت: آزادش کنید این بنده را
خانه آبادش کنید این بنده را

این که اینجا این چنین تنها شده
کام او با تربت من وا شده

مادرش او را به عشقم زاده است
گریه کرده بعد، شیرش داده است

بارها بر من محبت کرده است
سینه اش را وقف هیئت کرده است

این که می بینی در شور است و شین
ذکر لالاییش بوده یا حسین

دیگران غرق خوشی و هلهله
دیدم او را غرق شور و هروله

با ادب در مجلس ما می نشست
او به عشق من، سر خود را شکست

سینه چاک آل زهرا بوده است
چای ریز مجلس ما بوده است

جسم و جانش بوی روضه می دهد

خاک دنیا بوده از من دم زده
او غذای روضه ام را هم زده

حرمت من را به دنیا پاس داشت
ارتباطی تنگ با عباس داشت

********************
********************

اجرا در فاطمیه 1384 - مشهد