Suikastçı Olarak Doğsaydın ?

Hiç düşündün mü, eğer doğduğun anda adın değil de hedefin belirlenmiş olsaydı…
Ninniler yerine silah seslerinin yankılandığı, ilk öğrendiğin kelimenin “anne” değil “emir” olduğu bir hayatta gözlerini açsaydın? Yazgı sana sorulmazdı; çünkü senin kaderin, daha nefesin düzenli hale gelmeden bir tetik mesafesine ayarlanırdı.

Senin dünyanda güneş doğmazdı; sadece görev başlardı. Takvimler günleri değil, hedefleri sayardı. Aynaya baktığında gördüğün yüz sana ait olmazdı; gerektiğinde değiştirilecek bir maske, gerektiğinde silinecek bir kimlik olurdu. Çünkü senin varlığın, başkasının yokluğuyla anlam kazanırdı.

Çocukluğun saklambaçla değil, iz sürmeyle geçerdi. Oyuncakların oyuncak olmazdı; ağırlığı, dengesi ve sessizliği öğretilmiş metal parçaları olurdu. Koşmayı eğlence için değil, kaçmak için öğrenirdin. Düşmeyi değil; düşerken iz bırakmamayı… Çünkü senin hataların affedilmez, duyguların ise zaaftı.

Duygularını tanımayı değil, bastırmayı öğretirlerdi. Acı, vicdan, merhamet… Hepsi susturulması gereken reflekslerdi. Sen bir insanı değil, bir silueti görürdün. Bir ismi değil, bir sonucu. Parmakların titremezdi; çünkü titremeyi senden çok önce söküp almışlardı.

Geceleri uykuların kaçmazdı; çünkü uyumak lükstü. Kapattığın gözlerin ardında yüzler değil, ihtimaller belirirdi. Yanlış zamanlama, yanlış açı, yanlış nefes… Senin kabusların ölümden değil; başarısızlıktan olurdu. Çünkü başarısızlık, senin dünyanda ikinci bir şans anlamına gelmezdi.

Zamanla ünün olmazdı, izlerin olurdu. Kimse adını bilmezdi ama yokluğun hissedilirdi. Gazetelerde bir boşluk, bir çelişki, açıklanamayan bir son… Sen orada olurdun ama asla görünmezdin. Çünkü en iyi suikastçı, varlığı fark edilmeyendir.

Peki sen kim olurdun?
Sadece emirleri uygulayan, ruhunu susturmuş bir gölge mi?
Yoksa her hedefte kendinden biraz daha kaybeden sessiz bir mahkûm mu?
Belki de en tehlikelisi: Kime hizmet ettiğini sorgulamaya başlayan, ama bunu dile getirecek lüksü olmayan biri…

Çünkü senin dünyanda soru sormak, tetiği kendine çevirmek demekti.

İşte bu videoda, bir suikastçı olarak doğsaydın, kimliğinin nasıl silindiğini, vicdanının nasıl sessizleştirildiğini ve hayatta kalmanın insan kalmaktan nasıl daha önemli hale geldiğini anlatıyorum.

📌 Eğer sen de
“Bir hayatı almak mı daha ağırdır, yoksa hiç yaşamamış olmak mı?”
diye düşünüyorsan; bu karanlık, sert ve sarsıcı yolculuk tam sana göre.

#mozi #mozimasyon #mozibility #olarakdoğsaydın #suikastçı