Zaman Bana Çalışmıyor

Sesli Yazılar
Dünle bugün arasındaki farkı yaratan şeylerin sadece dış dünyamızda değişenler olduğu konusunda hemfikirsek, olduğumuz yerde sayıyoruz demektir. 'Değişiyoruz' deriz; bu doğrudur, yıllar insanı değiştirir ve kendine göre şekillendirir. Ancak yılların bir özelliği daha vardır: İnsanın kendi yapmak zorunda olduklarına dokunmadan, geri kalan her şeyi kendi keyfince dönüştürmek. Yılların bize çalıştığını söyleyebilir miyiz? Eğer öyleyse, eski albümlerimize bir göz atalım; 'biz yaptık' demeden zamanın bize getirdiklerinden hangileri bizi gerçekten memnun ediyor? Zamanın bize kendiliğinden çözümler ve gelişimler sunmasını beklediğimiz yıllar içinde, elimizde kalanları kurtarmaya çalışırken bize verilmeyenleri fark etmeye fırsat bulamayız. Zaman, günler ve aylar bizden kaçmak için vardır; eğer onları yakalayabilirsek içlerini doldurur ve hızlarını yavaşlatırız. Sorumluluklarımızın ve kontrolümüzün dışında bıraktığımız zamanın hız sınırlarını aşarak sürdüğümüz o keyifli yolculuk bittiğinde, aslında tek yönlü bir yolda olduğumuzu anlarız. Görmeyi atladığımız manzaralar, durmadığımız restoranlar ve içmediğimiz sulardan oluşan o uzun yolu çoktan katetmişizdir. Onca yola rağmen özümüzde aynı kalsak da, gidilen yol uzun, kaybedilen zamansa telafisi mümkün olmayacak kadar fazladır. Hep bir şeylerin kendiliğinden düzelmesini umduğumuz ve eyleme geçmekten sakındığımız hayatlarımıza, zamanın insaflı davranmış olmasını arzularız.
_______________
Ayn Rand'ın "İrade ve Seçim" felsefesiyle güçlü bir uyum sergilemektedir. Rand'a göre insan, hayatının mimarıdır ve olaylar ona "öylece" olmaz; o, seçimleriyle olayları var eder. Metindeki "zamanı yakalayıp içini doldurma" vurgusu, Rand'ın "Final Causation" (Ereksel Nedensellik) ilkesine, yani bir amaca yönelik bilinçli eyleme tekabül eder. Zamanın kontrolsüz akışı ise determinist (Naturalistik) bir savruluşu temsil eder ki yazar burada okuru bu savruluşa karşı uyanık olmaya çağırmaktadır.