Ein paar Stunden im Schönbuch - 07. November .2024 - Some hours in the Schönbuch forests

Deutsch, English, Ελληνικά

Meine lieben Gäste, ich fürchte, dieses ist auch für Euch an manchen Stellen kein sehr erfreulicher Anblick meiner Wälder, die ich seit vielen Jahren kenne und liebe.
Es ist ja schon Spätherbst und das Holz schlagen hat überall begonnen.
Die einst wunderschönen Wälder sehen zum Teil entsetzlich aus, und dieser Anblick hat mich zutiefst traurig gemacht.
Es wird mein vermutlich letzter Gang in den Schönbuch für dieses Jahr gewesen sein.
Es war kalt und unfreundlich an diesem Tag, 07. November 2024, der Nebel wich nur langsam und hinterließ sehr viel Nässe, die sich nicht nur auf dem Boden ausbreitete sondern auch von den Bäumen tropfte.
Wenig essbare Pilze gab es, die Suche gestaltete sich gemäß der Jahreszeit sehr mühsam. Immerhin gab es etliche Schiefknollige Anis-Champignons, sogar eine Rotkappe fand sich noch, aber die Trompetenpfifferlinge waren doch recht zahlreich vorhanden. Ich habe sie in verschiedenen Nadelwäldern gefunden, nur einen Teil mitgenommen und noch genügend für die Eichhörnchen, die diesen Pilz sehr gerne fressen, übrig gelassen.
Sehr überrascht hat mich der Fund von einer Handvoll prächtiger Pfifferlinge, die sich im hohen Gras versteckt hatten, mir aber durch ihr kräftiges Gelb aufgefallen sind.
Zum Abschluss meines Waldganges, der sich am Ende sehr schwierig gestaltete, da überall gefällte Bäume herum lagen, hatte ich nochmals eine schöne Ernte von Austernseitlingen auf meinem bekannten Stumpf einer Rotbuche. Sie waren prächtig nachgewachsen, und es verblieb immer noch genügend Nachwuchs für eine etwaige weitere Ernte.
Das war es dann an diesem trüben Novembertag.
Meine lieben Gäste, ich hoffe sehr, dass ich Euch auch einige positive Eindrücke vermitteln konnte, danke für Euer Interesse, Eure Zeit und freue mich wie immer über einen „Daumen hoch“.

English text:
My dear guests, I'm afraid that in some places it's not a very pleasant scene for you in my forests, which I have known and loved for many years.
It is already late autumn and the felling has begun everywhere.
Some of the once beautiful forests look terrible and this sight has made me deeply sad.
It will probably be my last walk in the Schönbuch for this year.
It was cold and unfriendly on this day, 7 November 2024, the fog was slow to lift and left behind a lot of wetness that not only spread on the ground but also dripped from the trees.
There were few edible mushrooms and the search proved to be very arduous due to the time of year. At least there were quite a few Agaricus essettei, even a Leccinum aurantiacum could still be found, but the Craterellus tubaeformis were quite numerous. I found them in various coniferous forests, took only some of them and left enough for the squirrels, which love to eat this mushroom.
I was very surprised to find a handful of magnificent Cantharellus hiding in the tall grass, which I noticed because of their bright yellow colour.
At the end of my forest walk I had another nice harvest of oyster mushrooms on my familiar stump of a copper beech. They had grown back splendidly and there were still enough young ones left for another harvest.
That was it on this gloomy November day.
My dear guests, I very much hope that I was able to give you some positive impressions, thank you for your interest, your time and, as always, I appreciate a "thumbs up".

Ελληνικά
Αγαπητοί μου επισκέπτες, φοβάμαι ότι σε ορισμένα μέρη δεν είναι πολύ ευχάριστο το σκηνικό για εσάς στα δάση μου, τα οποία γνωρίζω και αγαπώ εδώ και πολλά χρόνια.
Είναι ήδη αργά το φθινόπωρο και οι υλοτομίες έχουν αρχίσει παντού.
Μερικά από τα άλλοτε όμορφα δάση φαίνονται απαίσια και αυτό το θέαμα με έχει κάνει να λυπηθώ βαθιά.
Πιθανότατα θα είναι η τελευταία μου βόλτα στο Schönbuch για φέτος.
Ήταν κρύο και αφιλόξενο αυτή τη μέρα, 7 Νοεμβρίου 2024, η ομίχλη αργούσε να διαλυθεί και άφησε πίσω της πολλή υγρασία που όχι μόνο απλωνόταν στο έδαφος αλλά έσταζε και από τα δέντρα.
Υπήρχαν λίγα βρώσιμα μανιτάρια και η αναζήτηση αποδείχθηκε πολύ επίπονη λόγω της εποχής του έτους. Τουλάχιστον υπήρχαν αρκετά Agaricus essettei, ακόμη και ένα Leccinum aurantiacum μπορούσε ακόμη να βρεθεί, αλλά οι Craterellus tubaeformis ήταν αρκετά πολυάριθμοι. Τα βρήκα σε διάφορα δάση κωνοφόρων, πήρα μόνο μερικά από αυτά και άφησα αρκετά για τους σκίουρους, οι οποίοι λατρεύουν να τρώνε αυτό το μανιτάρι.
Με μεγάλη έκπληξη βρήκα μια χούφτα υπέροχων Cantharellus να κρύβονται στο ψηλό γρασίδι, τα οποία πρόσεξα λόγω του φωτεινού κίτρινου χρώματός τους.
Στο τέλος του δασικού μου περιπάτου είχα άλλη μια ωραία συγκομιδή μανιταριών στρειδιών στο γνωστό μου κούτσουρο μιας χαλκόδενδρης οξιάς. Είχαν μεγαλώσει υπέροχα και είχαν μείνει αρκετά νεαρά για άλλη μια συγκομιδή.
Αυτό ήταν όλο για αυτή τη ζοφερή μέρα του Νοεμβρίου.
Αγαπητοί μου επισκέπτες, ελπίζω πολύ ότι μπόρεσα να σας δώσω κάποιες θετικές εντυπώσεις, σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας, το χρόνο σας και, όπως πάντα, εκτιμώ ένα "μπράβο".