Aynadaki Yabancı | Yutkunamadıklarım

Aynadaki Yabancı…
Bu video, yıllarca susup içinden kırılan bir kadının aynaya bakınca kendini bile tanıyamadığı o anı anlatıyor.
Bazen en büyük yorgunluk, görünmez kalmak…
Dinleyin; belki bir cümlesi kalbinize dokunur.

#aynadakiyabancı #şiir #seslendirme #duygu #hayatkırgınlığı #kadın #içses

Aynadaki Yabancı

Bugün aynaya baktım…
Uzun uzun…
Gözlerimin kenarına inen o ince çizgileri saydım.
Her birinde senin adın,
her birinde beklediğim gecelerin izi var.

Çeyiz sandığımda sararan o danteller gibi,
ben de bu evin içinde sararıp solmuşum meğer…
Fark etmedin.
Hiç fark etmedin.

Senin gömleklerini ütülerken,
kendi hayallerimi buruşturdum.
“Aman evimizin tadı kaçmasın” diye yuttuğum kelimeler,
boğazımda cam kırıkları gibi birikti.

Sen dışarıda “Bey” oldun, “Paşa” oldun…
Ben bu dört duvar arasında,
adı bile anılmayan bir gölge oldum.
Saçlarımı süpürge ettim de…
Bir gün olsun başımı okşamadın.

Annem “Gelinliğinle girer, kefeninle çıkarsın” demişti…
Kefenimi ben, gelinlik giydiğim gün giymişim de
haberim yokmuş.

Ne o çok sevdiğim şarkıları söylüyorum artık,
ne de pencerenin önündeki çiçekleri suluyorum.
Çünkü ben kurudum…
Ben bittim…
O şen şakrak, o hayat dolu kızı
bu evin temeline gömdüm.

Şimdi bana “Neyin var?” diye sorma bey…
Neyim yok ki?
Gençliğim yok.
Hevesim yok.
Sana inancım yok.

En acısı da ne biliyor musun?
Artık aynada gördüğüm o kadına…
Tahammülüm yok.

Yemeğin tuzu eksik olsun bugün…
Benim ömrüm eksilmiş, kimin umrunda.

Eskiden “Sabrın sonu selamettir” derdim kendi kendime…
Yalanmış bey…
Koca bir yalanmış.

Sabrın sonu selamet değil,
“esaret”miş meğer.
Ben sustukça, sen haklı sandın kendini.
Ben yuvam yıkılmasın diye alttan aldıkça,
sen beni hiç yok sandın.

Şimdi şu evin duvarlarına bak…
Duvardaki saat bile artık “tik-tak” diye atmıyor sanki;
“Geç-ti… Bit-ti…” diye vuruyor yüzüme zamanı.
Geçti…
Bitti.

Yarın bir gün o musalla taşına yattığımda…
Hoca cemaate dönüp
“Hakkınızı helal eder misiniz?” diye sorduğunda…
Sakın…
Sakın en gür sesinle “Helal olsun” deme.

Hangi hakkı helal edeceksin?
Yaşatmadığın günlerin hakkını mı?
Hiç güldürmediğin şu yüzümün hakkını mı?

Etme…

Bilesin ki benim iki elim yakanda olacak.
Bu dünyada ben yandım…
Mahşerde sıra sende.